انواع جوش بریزینگ
تقسیمبندی عملیات جوش بریزینگ بر اساس نحوه حرارتدهی به شکلهای متفاوتی انجام میشود؛ اما بر اساس هندبوک جوشکاری بریزینگ و لحیمکاری ASM جلد ۶ بهصورت زیر قابلدستهبندی است.
بریزینگ شعله ای
در این روش از شعله گاز بهعنوان منبع گرمایی برای فرایند بربزینگ استفاده میکند. سوخت گازی با هوا یا اکسیژن مخلوط میشود تا شعلهای تولید شود. تا زمانی که مجموعه به دمای بربزینگ مناسب برسد، روی قطعه کار اعمال میشود. سپس، فلز پرکننده از پیش قرار داده شده ذوب میشود و اتصال انجام میشود.
بریزینگ با مشعل دستی روشی است که اغلب برای تعمیرات، کارهای بریزینگ منحصربهفرد و دورههای کوتاه تولید بهعنوان جایگزینی برای جوشکاری ذوبی استفاده میشود. هر مفصلی که توسط مشعل قابلدسترسی باشد و به دمای بریزینگ برسد (بهتنهایی توسط مشعل یا همراه با سیستم گرمایش کمکی) میتواند بهآسانی با این تکنیک بریزینگ شود.
هر وسیله تولید شعله را میتوان برای بریزینگ با مشعل استفاده کرد. تبدیل تورچ جوشکاری به بریزینگ فقط به تغییراتی در نازل نیاز دارد. روش بریزینگ با مشعل نسبتاً ساده است و افراد میتوانند در مدتزمان کوتاهی تسلط یابند. کسانی که قبلاً در جوشکاری با مشعل و لحیمکاری فلزات دیگر تجربه کردهاند، معمولاً در یادگیری بریزینگ با مشعل با مشکل کمی روبرو هستند.
بسته به دما و گرمای موردنیاز، میتوان از تمام مخلوطهای گاز تجاری برای سوخت مشعل استفاده کرد: اکسی استیلن، اکسی هیدروژن، گاز طبیعی اکسی استیلن و هوا، هیدروژن و هوا، پروپان، متان، و گاز طبیعی و هوا. اکسی استیلن و گاز طبیعی مخلوطهایی هستند که اغلب بهصورت تجاری استفاده میشوند و به ترتیب ترجیح داده میشوند. در این روش تنظیم شعله بسیار مهم است.
بهطورکلی باید شعله کمی کاهنده باشد تا سطوح قطعات از اکسیداسیون در امان بمانند.
ترکیب اکسی استیلن بالاترین دما را ایجاد میکند. گازهای دیگر خنکتر هستند و شعلههای آنها شدت نسبتاً کمتری دارند. بنابراین، استفاده از آنها آسانتر است.
بریزینگ مشعل دستی بهویژه در مجموعه هایی با بخش هایی با جرم نابرابر مفید است. مطابق با نرخ تولید، میتوان این فرایند را بهصورت مکانیزه و دستی انجام داد.
مزیت های روش شعله ای
بریزینگ با مشعل برای فلزات پایه مختلف و در اندازههای مختلف استفاده میشود. این فرایند مزایای بسیاری دارد، از جمله:
- انعطافپذیری از نظر فزایندی، در آن یک مشعل با چند نوک میتوان برای بریز کردن مجموعههای مختلف استفاده کرد.
- هزینه تجهیزات سرمایه پایین (بریزینگ مشعل دستی)
- کل قطعه نیازی به گرمکردن ندارد. اتصالات کوچک در مجموعههای بزرگ را میتوان بهصورت محلی گرم کرد
- اتوماسیون در بسیاری از موارد ممکن است
- اکثر فلزات پایه و ترکیبی از فلزات پایه را میتوان در صورت وجود فلاکس مناسب با مشعل بریزینگ کرد.
معایب روش شعله ای
- اکسیداسیون/تغییر رنگ میتواند روی سطوحی از مجموعه که با فلاکس پوشانده نشدهاند رخ دهد، زیرا فرایند در هوا انجام میشود
- پس از لحیمکاری، باقیماندههای فلاکس باید حذف شوند
- مواد بسیار واکنشپذیر، مانند تیتانیوم و زیرکونیوم، نمیتوانند با مشعل بریز شوند، زیرا فلاکس در دسترس نیست.
- به دلیل ماهیت موضعی گرمایش شعله، مجموعههای بزرگ ممکن است برای گرمکردن مشکل باشند.
کاربرد بریزینگ شعله ای
بریزینگ با مشعل معمولاً بر روی مس، برنج و سایر آلیاژهای مس و همچنین فولاد، فولاد ضدزنگ، آلومینیوم، کاربیدها و مواد مختلف مقاوم در برابر حرارت استفاده میشود. اکثر ترکیبات این مواد را میتوان با مشعل لحیمکاری کرد. استفاده از فلاکس با این مواد ضروری است، مگر اینکه از آلیاژ بریزینگ فسفر برای بریز قطعات مسی خالص استفاده شود.
در این مورد، فسفر بهعنوان فلاکس عمل میکند. فلزات پایه نقرهای با دمای پایین و فلزات پرکننده نقره/مس/فسفر معمولاً برای بریزینگ با مشعل استفاده میشوند. از دیگر فلزات پرکننده پایه مس و پایه طلا نیز میتوان در این فرایند استفاده کرد. بریزینگ با مشعل اغلب برای اتصال مجموعههای لوله مسی و فولادی برای صنایع گرمایش، تهویهمطبوع و تبرید استفاده میشود.
این فرایند همچنین معمولاً هنگام بریزینگ مبدلهای حرارتی، دوچرخه، مبلمان، ابزار کاربید، اجزای لولهکشی، مجموعههای فرعی خودرو، ابزار پزشکی و بسیاری از انواع قطعه کار دیگر استفاده میشود. طیف وسیعی از قطعات را میتوان با مشعل بریزینگ کرد، از جمله اتصالات کوچک برای قطعات جواهرات یا لولههایی با قطر بزرگ (75 میلیمتر یا 5 اینچ). این فرایند اتصالات محکم و ضد نشتی را بر روی طیف گستردهای از مواد پایه ایجاد میکند.
بریزینگ با کوره
بریزینگ کوره به دلیل هزینه تجهیزات نسبتاً کم، سازگاری کوره و امکان تولید با حجم بالا محبوبیت دارد. بریزینگ کوره یک فرایند کمهزینه نسبت به سایر فرایندها مانند بریزینگ با مشعل، بریزینگ القایی، یا بریزینگ حمام نمکی است.
عوامل ثانویه عبارتاند از الزامات ابزار، فلاکس، و نیازهای تمیزکردن است.
در این روش در محلی که قصد اتصال بین دو قطعه را داریم از فلز پرکننده استفاده کرده و با واردکردن کل قطعه به کوره شاهد ذوب فلز پرکننده و اتصال هستیم.
فرایند بریزینگ در کوره به دلیل کیفیت بالا و قابلیت تکرارپذیری در بسیاری از صنایع مورداستفاده قرار میگیرد. صنایع دستگاه خلاء، موتور جت و خودروسازی سه نمونه مهم استفاده از این روش هستند. در صنعت دستگاه وکیوم از لوله خلاء با پوششی از سرامیک آلومینا استفاده میشود که ماهیت آن ایجاب میکند که کل مجموعه گرم شود. کنترل نرخ گرمایش و سرمایش برای جلوگیری از ترک خوردگی سرامیک آلومینا بسیار مهم است.
کاربردهای دیگر بریزینگ در کوره را میتوان در صنعت موتور جت یافت، جایی که کیفیت اتصال بریزینگ شده و کنترل ابعادی مجموعه بریز شده بسیار مهم است. بریزینگ کوره خلاء رایج ترین سیستمی است که در تولید قطعات موتور جت استفاده میشود. صنعت خودروسازی از کوره تسمه ای پیوسته استفاده زیادی میکند، زیرا بهراحتی خودکار میشود و یک فرایند اتصال مقرون به صرفه و با تولید بالا برای قطعات ساخته شده از فولاد کربن، فولاد ضد زنگ و آلومینیوم است.
چهار نوع اصلی کوره استفاده میشود:
کوره بچ ـ پیوسته ـ ریتورت ـ خلاء
بریزینگ تحت خلاء
یکی از مهمترین خدمات بریزینگ شرکت عملیات حرارتی سهند خودرو بریزینگ تحت خلاء میباشد. بریزینگ تحت خلا به حجم زیادی از بریزینگ کوره در یک اتمسفر خلاء انجام میشود که از اکسیدشدن در طول چرخه گرمایش جلوگیری میکند و نیاز به فلاکس را از بین میبرد.
لحیمکاری خلاء کاربرد گستردهای در زمینههای هوافضا و هستهای پیدا کرده است، جایی که فلزات فعال به هم متصل میشوند یا در جایی که فلاکس بهدامافتاده مطلوب نیستند. لحیمکاری خلاء امکان انتخاب گستردهای از فلزات پرکننده بریزینگ را بهاندازه بریزینگ اتمسفر نمیدهد. در بیشتر موارد، کورههای خلاء توسط المنتهای مقاومت الکتریکی به اشکال مختلف گرم میشوند.
بریزینگ القایی
در این روش از یک کویل القایی استفاده میشود که با عبور جریان الکتریکی از کویل مسی باعث القای جربان میشود در اثر عبور جریان الکتریکی از قطعه کار شاهد ذوبشدن فیلر متال و اتصال میباشیم. این روشی است که در آن میتوان بسیاری از متغیرها را بهراحتی کنترل کرد تا از تکرارپذیری فرایند اطمینان حاصل شود و یک اتصال باکیفیت بالا تضمین شود.
دمای بریزینگ و مدتزمان فرایند، و همچنین نرخ گرمایش و سرمایش، قابلکنترل و نظارت است. علاوه بر این، دمای بریزینگ را میتوان بهراحتی تنظیم کرد. هنگامی که تمام مراحل بریزینگ به خوبی تثبیت شده باشد، اپراتورهای نسبتاً غیر ماهر میتوانند عملیات تولید روتین را انجام دهند. فقدان گیرافتادن فلاکس، به انعطاف پذیری فرایندی بیشتر در طراحی مفصل اجازه میدهد.
تمیز کردن قسمت بریز شده و کوره پس از بریزینگ در این ضروری روش نیست. ازآنجاییکه کل مجموعه گرم میشود، اعوجاج قطعات را میتوان به حداقل رساند یا از بین برد. بیش از یک اتصال در هر قطعه کار میتواند در یک سیکل بریزینگ شود. چندین مجموعه مختلف که به شرایط بریزینگ یکسان نیاز دارند نیز میتوانند به طور همزمان بریز شوند.
انواع مختلفی از منابع با فرکانس بالا برای تأمین جریان الکتریکی سیمپیچهای القایی وجود دارد که هر کدام دارای محدوده متفاوتی هستند.
فرکانسها
- موتور ژنراتور (5 تا 10 کیلوهرتز)
- اسیلاتورهای SPARK-GAP (20 تا 30 کیلوهرتز)
- اسیلاتورهای لوله خلاء (20 تا 5000 کیلوهرتز)
- (HZ متغیر) منابع تغذیه حالت جامد
فرکانس منبع تغذیه نوع گرمایی که در قطعه القا میشود را تعیین میکند:
منابع با فرکانس بالا گرمای پوستی ایجاد میکنند، درحالیکه منابع با فرکانس پایین گرما را در مناطق ضخیم تر ایجاد میکنند. گرمای لحیمکاری معمولاً در عرض 10 تا 60 ثانیه ایجاد میشود.
لحیمکاری القایی برای تولید انبوه مناسب است. در این نوع از بریزینگ فلزات پرکننده معمولاً از قبل در محل اتصال قرار میگیرد و بریزینگ را میتوان در هوا با استفاده از یک فلاکس، در اتمسفر بی اثر یا در اتمسفر خلاء انجام داد.
سرعت گرمایش سریع موجود با گرمایش القایی یک مزیت عمده در هنگام استفاده از فلزات پرکننده بریزینگ است که تمایل به تبخیر یا جدا شدن دارند.
بریزینگ مقاومتی
بریزینگ مقاومتی بیشترین کاربرد را برای اتصالات نسبتاً ساده در فلزاتی دارد که رسانایی الکتریکی بالایی دارند. در این فرایند، قطعات بهصورت موضعی گرم میشوند. فلز پرکننده بریزینگ که از قبل بین قطعات قرار میگیرد، توسط گرمای حاصل از مقاومت آن در برابر جریان الکتریکی از طریق الکترودها و قطعه کار ذوب میشود.
معمولاً جریان مورداستفاده در این روش Ac است. محل اتصال، بخشی از یک مدار الکتریکی میشود و گرمای بریزینگ توسط مقاومت در اتصال ایجاد میشود. تجهیزات همان تجهیزاتی است که برای جوشکاری مقاومتی استفاده میشود و فشار موردنیاز برای برقراری تماس الکتریکی در سراسر اتصال معمولاً از طریق الکترودها اعمال میشود.
فشار الکترود نیز بهعنوان وسیلهای معمول برای ایجاد تناسب محکم موردنیاز برای رفتار مویینگی در ناحیه اتصال است. اجزای سازنده معمولاً بین الکترودهای مس یا گرافیت نگه داشته میشوند. فلاکس مورداستفاده باید رسانا باشد. به طور معمول، فلاکس ها وقتی سرد و خشک هستند عایق هستند، اما وقتی مذاب هستند رسانا میشوند
دیپ بریزینگ
روش بریزینگ غوطهور معمولاً به دلیل گرمایش یکنواخت اعوجاج کمتری نسبت به بریزینگ مشعل ایجاد میکند. بااینحال، ممکن است به ابزار نسبتاً پیچیده نیاز داشته باشد و بنابراین بهترین استفاده را در تولید متوسط تا بالا دارد. این فرایند بهویژه برای قطعات کوچک تا متوسط با مفاصل پنهان متعدد مناسب است. DIP BRAZING (DB) یکی از قدیمیترین فرایندهای بریزینگ است.
موادی که باید به هم متصل شوند در یک مایع داغ غوطهور میشوند که یا یک فلاکس مذاب یا یک فلز پرکننده مذاب است که معمولاً حاوی یکلایه فلاکس برای جلوگیری از اکسیداسیون است. لحیمکاری غوطهور عمدتاً به دلیل توانایی آن در گرمکردن یکنواخت قطعاتی که دارای طیف وسیعی از ضخامت هستند استفاده میشود.
این فرایند در مقایسه با روشهای دیگر تجهیزات و فرایندهای پیچیده بریزینگ سادهتر است. اشکال فرایند این است که همه چیز را با فلاکس یا آلیاژ برنج میپوشاند. فلاکس میتواند برای وسایل و سازهها و تجهیزات فلزی اطراف خورنده باشد.
عملیات حرارتیهای بریزینگ بر روی قطعاتی مانند:
بریزینگ فولادهای زنگنزن
بریزینگ آلیاژهای فولاد ضدزنگ دشوار نیست، اما آن دسته از آلیاژهایی که حاوی تیتانیوم یا آلومینیوم نیز هستند به اقدامات احتیاطی بیشتری نیاز دارند تا از اکسیدشدن آلیاژ در طول سیکل بریزینگ جلوگیری شود. هنگامی که فولادهای زنگنزن استاندارد کار شده بریزینگ شوند، میتوان نتایج عالی به دست آورد. بریز پذیری و جوشپذیری این فولادها با ترکیب متفاوت است. کیفیت اتصالات لحیمکاری شده به انتخاب فرایند بریزینگ، دمای فرایند، فلز پرکننده و نوع اتمسفر محافظ یا شار مورداستفاده بستگی دارد. این انتخابها باید با عملکرد مورد نظر اقلام بریز شده سازگار باشد.
بریزینگ قطعات مسی و آلیاژهای مس
مس، آلیاژهای مس و فلزات گرانبها احتمالاً راحتترین فلزات موجود هستند که بریزینگ میشوند. طیف وسیعی از فلزات پرکننده بریزینگ برای اتصال مس، آلیاژ مس و فلزات گرانبهای مختلف تولید شده استفاده میشود. انتخاب فرایند بریزینگ و فلز پرکننده به ترکیب آلیاژ یا مواد، شکل و ابعاد قطعاتی که باید به هم متصل شوند و کاربرد موردنظر بستگی دارد. طلا، نقره و فلزات گروه پلاتین به دلیل مقاومت در برابر اکسیداسیون در دماهای بالا بهخوبی شناخته شدهاند. این ویژگی نهتنها فلزات گرانبها را در کاربردهای صنعتی و پزشکی مطلوب میکند، بلکه به افزایش بریزینگ اجزای ساخته شده از آنها کمک میکند.
بریزینگ آلومینیوم
آلومینیوم یک ماده بیس متال معمولی برای بریزینگ است. بهراحتی با اکثر روشهای ساخت؛ مانند ماشینکاری، شکلدهی ساخته میشود. اگرچه اکثر فرایندهای بریزینگ قابلاجرا هستند، استفاده از آلومینیوم نیاز به توجه بیشتری دارد.
این فلز از دو جهت با بیشتر فلزات متفاوت است: هر زمان که یکشکل واکنشپذیر از اکسیژن مانند هوا یا آب وجود داشته باشد، بهسرعت پوشش اکسیدی مقاوم خود را اصلاح میکند و همیشه در دمای نزدیک به نقطه ذوب آن بریزینگ انجام میشود.
عامل دوم استحکام را به خطر میاندازد (از نظر شکل نگهداشتن در حین بریزینگ) و تمایل دارد تا سرعت واکنش آلیاژ بریزینگ با فلز پایه را افزایش دهد. نتیجه خالص این است که زمان در این روش بحرانی است و نیروهای ثابت باید کنترل شوند.
بریزینگ آلومینیوم یک فرآیند متداول در صنعت است. این فلز به روش های مختلفی مانند ماشین کاری، فرمینگ و استمپینگ تولید می گردد. اگر چه فرآیند های بریزینگ روی اکثر آلیاژها قابل اجرا است، در مورد آلومینیوم می بایست توجه بیشتری لحاظ نمود.
این فلز از دوجهت نسبت به فلزات دیگر تفاوت دارد:
- اکسید سطحی موجود در آن که به سرعت قابل تشکیل است( در اتمسفر هایی که حاوی اکسیژن باشند مثل آب و هوا).
- عامل دوم نزدیک بودن دمای بریزینگ آلومینیوم به نقطه ذوب آن است که موضوع حفظ استحکام و دقت ابعادی آلیاژهای آلومینیوم را پس از فرآیند بریزینگ، با چالش مواجه می نماید. بنابراین نتیجه کلی که می توان گرفت این است که سرعت انجام فرآیند بریزینگ آلومینیوم و آلیاژ های آن از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و فشار وارده از طرف فیکسچر ها بر قطعه، می بایست بسیار کنترل شده باشد.
تعداد و ابعاد قطعاتی که می بایست به هم متصل گردند، سرعت فرآیند و سرعت تولید محصول، همگی از عواملی هستند که در انتخاب منبع حرارتی تاثیر دارند. عوامل دیگری که در انتخاب منبع حرارتی موثرند عبارتند از گرادیان حرارتی، سرعت خنک کاری بیرونی و درونی قطعات و سرعت گرمایش بطوریکه این عوامل با تعویض منبع حرارتی به شدت تغییر می کنند.
فرآیند بریزینگ
فرآیند بریزینگ در دمای بالاتری (نسبت به لحیم کاری) انجام می پذیرد ولی اصول اولیه آن ها بخصوص از لحاظ متالورژیکی و شیمی سطح مشابه است. این فرآیند در زمینه های مختلفی ازصنعت از جمله الکترونیک، هوافضا، پلمب کاری و…. مورد استفاده قرار می گیرد.
بسیاری از محصولات بوسیله متصل کردن دو یا چند قطعه به یکدیگر تولید می گردند به گونه ای که نهایتا محصول شبیه یک قطعه یکپارچه به نظر می رسد.
بطور کلی روشهای اتصال می تواند موقت مثل پیچ و مهره کردن، یا دایمی باشد. از این منظر بریزینگ جزو روشهای اتصال دایمی است که در آن فلزپایه ذوب نمی شود، اعوجاج و پیچیدگی کمتر از جوشکاری بوده و نوع اتصال بسیار ظریف و زیبا است.
قبل از ابداع فرآیند بریزینگ، در مواردی صنعتگران نیاز به سازه هایی پیدا می کردند که به دلیل پیجیدگی بسیار زیاد، ساخت آنها عملا غیر ممکن بود. تا اینکه به این فکر افتادند که با قرار دادن یک فیلر متال بین دوقطعه و ذوب کردن آن با اعمال حرارت، آنها را به یکدیگرمتصل کنند.
بر اثر تجربه، این صنعتگران بزودی فهمیدند که برای بدست آوردن یک اتصال محکم و بی عیب، می بایست سطوح قطعات و همچنین فیلر متال عاری از هرگونه اکسید و آلودگی باشد. همچنین متوجه شدند که لزوما هرفیلر متال خاصی، به سطح تمامی آلیاژهای صنعتی چسبندگی ندارد. ضمنا فیلر متال می بایست نسبت به فلزات پایه، نقطه ذوب پایین تری داشته باشد.
همچنان که صنعت بریزینگ به رشد خود ادامه می داد فیلر متال های با نقطه ذوب پایین تر نیز توسعه یافتند. فیلرهای ابتدایی شامل سرب و قلع بوده و سپس نقره و مس-آرسنیک نیز ارایه شدند. بگونه ای که همگی به راحتی قابل تهیه بوده و آخری از مزیت پایین بودن نقطه ذوب نیز برخوردار بود.
بعدها از آلیاژ برنج نیز استفاده شد. این آلیاژ خصوصا جای خود را در اتصال مس، نقره و فولاد باز نمودو رسیدن به این جایگاه به دلیل استحکام بالا و تاب آوری در دمای بالا بود.
به تدریج نقره سازان به منظور زیبایی، علاقه مند شدند، فیلر متالی تهیه کنندکه جلای نقره ای داشته باشد و به این منظور با ذوب کردن، برنج و نقره را ممزوج کرده و توانستند فیلر متالی درست کنند که علاوه بر زیبایی، از نقطه ذوب پایین تر و چسبندگی و مقاومت به خوردگی بالاتری نیز برخوردار بود. بنابراین با ترکیبات بیشماری که از مس، نقره و روی بدست می آمد، انواع فیلرمتال ها ساخته شد و این آلیاژها تا نسلها به عنوان تنها فیلر متال در بریزینگ مورد استفاده قرار گرفت.
بدین ترتیب اتصالاتی قوی، آب بند و دقیق، به صورت سریع و اقتصادی انجام می شد. علاوه بر آن اتصالاتی پیچیده و دارای سطوح غیر قابل دسترس که توسط دیگر متدها قابل انجام نبودند نیز توسط بریزینگ انجام شد. این اتصالات شامل اتصال قطعات با شکل پیچیده، مقاطع ضخیم به نازک، قطعات باجنس متفاوت و همچنین روش تولید متفاوت بودند. به عنوان مثال در این روش فلز باضخامت 0.01mm را می توان به فلزی با ضخامت 150mm به خوبی متصل کرد.
اتصالات بریزینگ
اتصالات بریزینگ از استحکام بالایی برخوردارند. به گونه ای که به دلیل پیوند های بین فلزی بوجود آمده استحکام ناحیه بریز شده می تواند برابر یا حتی بالاتراز استحکام فلزات پایه نیز باشد. همچنین شکل محدبی که فیلر متال در گوشه ها به خود می گیرد سبب افزایش مقاومت در برابر خستگی می گرد.
بریزینگ محدودیت هایی نیز دارد. ازجمله آنکه اتصال بریزینگ یک اتصال هموژن نیست بلکه هتروژن است. زیرا از فازهای مختلفی که خصوصیات فیزیکی و شیمیایی متفاوتی دارند تشکیل شده است.
همچنین در صورت عدم دقت در عملیات حرارتی،امتزاج حاصل از نفوذ فیلر متال و فلز پایه و تشکیل محلولهای جامد غیر هموژن، می تواند سبب بروز خواص متالورژیکی نسبتا ضعیفی دراین محلها گردد.
فرآیند بریزینگ امروزه از جایگاه ویژه ای در صنعت برخورداراست. علی الخصوص بسیاری ازصنایع مدرن که در سطح بالایی از فناوری قرار دارند، وابسته به بریزینگ هستند. به عنوان مثال این تکنیک در صنایع هوایی ، صنایع الکترونیک، ماشین ابزار های پیشرفته، نیروگاههای تولید برق، فضاپیماها و هرجایی که به دلایل اختلاف جنس، اختلاف ضخامت ، حساسیت و خواص ویژه و…..امکان اتصال قطعات به روشهای دیگر وجودنداشته باشد، مورد استفاده قرار می گیرد.
لذا برای انجام موفق عملیات بریزینگ می بایست از تجهیزات مناسب مثل کوره های دقیق تحت خلا و متخصصان باتجربه و دانش کافی و همچنین مواد مصرفی با کیفیت استفاده نمود.
فلز پایه
آلیاژهای کار شده غیر قابل عملیات حرارتی، که عموما در بریزینگ مورد استفاده قرار می گیرند و بهترین نتایج بریزینگ را دارا بوده اند، شامل گروه های 1xxx و 3xxx و آلیاژهای کم منیزیم گروه 5xxx هستند.
